ในบทที่ 57 ของเต๋จิง เจ้าจื่อได้เสนอแนวคิดที่เป็นที่รู้จักกันดีว่าข้อขัดแย้งในการปกครองประเทศเขามองเห็นว่า หากผู้นำพยายามสร้างความสงบโดยเพิ่มกฎระเบียบและกฎหมายที่เข้มงวดมากขึ้น ผลลัพธ์กลับตรงข้ามกับเป้าหมาย นี่ไม่ใช่การสนับสนุนแนวทางไร้ภาครัฐ แต่เปิดเผยถึงภาวะที่เมื่อการแทรกแซงทางการบริหารเกินไปกระทบต่อความสมดุลภายในชุมชนและการเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจ สังคมจะตกสู่วงจรลบล้างที่เกิดจากมนุษย์เอง
ข้อความต้นฉบับสำคัญและคำอธิบาย
«การปกครองประเทศด้วยแนวทางที่ถูกต้อง การใช้กำลังด้วยกลยุทธ์ซับซ้อน และการครอบครองโลกโดยไม่ต้องก่อการรบ ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นเช่นนั้น? เพราะเหตุนี้: เมื่อมีคำห้ามมากขึ้น ประชาชนก็ยิ่งยากจนลง; เมื่อมีคนมีอาวุธมากขึ้น รัฐบาลก็ยิ่งเสื่อมทราม; เมื่อมีคนมีความสามารถพิเศษมากขึ้น สิ่งประหลาดก็เกิดขึ้นมากมาย; เมื่อกฎหมายเข้มงวดมากขึ้น โจรผู้ร้ายก็มีจำนวนมาก»
- สามแนวทางในการปกครองประเทศ: «จง» (แนวทางที่สงบและถูกต้อง) ใช้ในการปกครองประเทศ, «ฉี» (กลยุทธ์เปลี่ยนแปลงและหลอกลวง) ใช้ในการใช้กำลัง, «อว์ชี» (ไม่กระทำอะไรเลย) ใช้เพื่อได้มาซึ่งใจของประชาชน
- คำห้ามกับความยากจน: จำนวนคำห้ามของรัฐบาลมากเท่าใด ต้นทุนการแลกเปลี่ยนทรัพยากรในสังคมก็สูงขึ้นเท่านั้น ประชาชนกลับกลายเป็นคนยากจน
- กฎหมายกับโจรผู้ร้าย: เมื่อกฎหมายละเอียดยิบจนประชาชนทำผิดได้ง่าย ๆ พวกเขาจะหันไปหาช่องโหว่ของกฎหมายหรือต่อต้าน ทำให้กฎหมายกลายเป็นเครื่องมือที่สร้างโจรผู้ร้าย
คำอธิบายทางประวัติศาสตร์
(1) จง：แนวทางที่ถูกต้องและสงบ (2) ฉี：เทคนิคกลยุทธ์ที่สลับซับซ้อนและเปลี่ยนแปลง (3) อว์ชี：หมายถึงการไม่ทำอะไรเลย ไม่แทรกแซงชีวิตของประชาชน (6) คำห้าม：คำห้ามเพื่อป้องกัน (8) อาวุธหรือเครื่องมืออำนาจ：อาวุธที่ดีหรือเครื่องมืออำนาจ